Zgodnie z ustawą prawo własności przemysłowej, a ściślej mówiąc jej art. 120 § 1, znakiem towarowym może być każde oznaczenie umożliwiające odróżnienie towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa oraz możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony. W § 2 ww. artykułu ustawy prawo własności przemysłowej jednoznacznie można odczytać, że kolor może być znakiem towarowym. Problem dopiero pojawia się gdy przedsiębiorca chce uzyskać ochronę na znak towarowy w postaci pojedynczego koloru,  takie działanie wywołuje pytania m.in. o ochronę konkurencji. Również wątpliwości należy wyjaśnić w sytuacji gdy przedsiębiorca chce posiadać prawo ochronne na kombinację kolorystyczną.

Sąd oceniając czy należy udzielić prawa ochronnego na konkretny kolor powinien przyjrzeć się branży w jakiej dany znak towarowy ma mieć zapewnioną ochronę, to właśnie od tej przesłanki powinna zależeć decyzja czy właściwe byłoby, aby ten właśnie kolor mógł stać się znakiem towarowym i być używany przez uprawnionego. Z uwagi na doświadczenia wzrokowe przeciętnych odbiorców, należy stwierdzić, że  udzielenie jednemu z przedsiębiorców prawa ochronnego na znak towarowy jakim byłby np. jednolity kolor czarny spowodowałoby istotne naruszenie zasad konkurencji, stawiałoby nowych przedsiębiorców w tyle z uwagi na pozbawienie możliwości korzystania z kolorów, które najbardziej efektywnie dają się rozpoznać przez przeciętnego klienta. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2010 r. gdyby oznaczony kolor został przyznany na wyłączność jednemu z przedsiębiorców, spowodowałoby to, że słabsze ekonomicznie jednostki zostałyby wyparte przez te dysponujące najlepszymi marketingowo kolorami, dlatego prawo ochronne powinno być udzielane w większości wypadków na kombinacje kolorów. Możliwość udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy będący jednym tylko kolorem powinno być możliwe w takiej branży, w której określone kolory nie mają większego znaczenia marketingowego, a jedynie nabywają rozpoznawalność dzięki uzyskaniu renomy przez klientów ze względu na dobrą jakość i dobre skojarzenie.

Znaki towarowe jakimi byłyby kombinacje kolorystyczne nie naruszają już swobodnej konkurencji wśród przedsiębiorców danej branży, gdyż zezwalają na wiele kolorystycznych połączeń dzięki, którym bez problemu będzie można odróżnić jednego przedsiębiorcę od drugiego. Kombinacja taka powinna być oparta na co najmniej dwóch różnych kolorach, które są względem siebie w odpowiednich proporcjach procentowych. Jeżeli jeden z przedsiębiorców korzysta z prawa ochronnego np. na połączenie koloru zielonego i czerwonego w stosunku 50% na 50%, inny przedsiębiorca nie może już posiadać znaku towarowego na podobną proporcję tychże kolorów, ale może na proporcje wyraźnie różniące się np. stosunek ww. kolorów 10 % do 90 % i działanie takie nie zmyli odbierających wzrokowo konsumentów. Stosowanie przez innego przedsiębiorcę zielono – czerwonej kombinacji kolorów w sposób łudząco podobny niewątpliwie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, ponieważ istnieje duże prawdopodobieństwo do wprowadzenia w błąd klienta.

Autor:

Michał Wojtiuk

Michał Wojtiuk

Magister prawa

Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *